قنات تاریخی و بزرگ وزوان را بیشتر بشناسیم

قنات عمومی وزوان
قنات بزرگ و تاریخی وَزوان درشهر وَزوان واقع در استان اصفهان می باشد و این اثر در تاریخ ۲۸ دی ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۹۶۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
Wiki: قنات_عمومی_وزوان

قنات وزوان
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از قنات عمومی وزوان)
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
قنات وَزوان
نام قنات وَزوان
کشور ایران
استان اصفهان
شهرستان شاهین‌شهر
بخش مرکزی
اطلاعات اثر
نام محلی قنات وزوان
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از قنات عمومی وزوان)
پرش به ناوبری
پرش به جستجو
قنات وَزوان
نام قنات وَزوان
کشور ایران
استان اصفهان
شهرستان شاهین‌شهر
بخش مرکزی
اطلاعات اثر
نام محلی وَژگون
کاربری قنات
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت ۲۹۶۲
تاریخ ثبت ملی ۲۸ دی ۱۳۷۹
قنات وَزوان بر ایران واقع شده‌است
قنات وَزوان
روی نقشه ایران
۳۳٫۴۱۹۸۹۳۲۶°شمالی ۵۱٫۱۸۳۳۳۳۶۷°شرقی
قنات وزوان
میراث جهانی یونسکو
اطلاعات اثر
مکان ایران ایران
نوع فرهنگی
معیار ثبت iii, iv
شمارهٔ ثبت ۱۵۰۶–۰۰۶
منطقه آسیا
تاریخچه
تاریخچهٔ ثبت ۲۰۱۶ (طی نشست چهلم)
اطلاعات ثبت ملی
شماره ثبت ملی ۳۰۱۶۱

نام اظهارشده در فهرست میراث جهانی یونسکو

† منطقهٔ بر پایهٔ دسته‌بندی یونسکو
قنات وزوان
کشور ایران
استان اصفهان
شهرستان شاهین‌شهر
بخش مرکزی
مشخصات فنی
طول ۳۵ کیلومتر
عمق مادر چاه ۴۰/۱۸ متر

قنات بزرگ و تاریخی وَزوان درشهر وَزوان واقع در استان اصفهان می‌باشد و این اثر در تاریخ ۲۸ دی ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۹۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۱] همچنین این قنات یکی از قنات‌های ایرانی ثبت‌شده به‌عنوان میراث جهانی یونسکو است.[۲][۳][۴] محتویات

۱ قنات بزرگ و تاریخی وَزوان
۲ جغرافیا قنات بزرگ و تاریخی وَزوان
۳ مشخصات قنات بزرگ و تاریخی وَزوان
۴ سابقه تاریخی قنات بزرگ و تاریخی وَزوان
۵ معماری قنات بزرگ و تاریخی وَزوان
۶ ثبت در میراث جهانی یونسکو
۷ نوشتارهای وابسته
۸ منابع

قنات بزرگ و تاریخی وَزوان

نکته قابل توجّهی که در مورد قنات بزرگ و تاریخی وَزوان قابل ذکر است و کارشناسان میراث فرهنگی و کارشناسان ژاپنی یونسکو نیز آن را تأیید نموده‌اند در نقطه‌ای از قنات که بالای بند قنات است دو شکاف زیر زمینی (در اصطلاح محلی کِر) یا تنور آبی وجود دارد و پس از بند کردن آب، این شکاف‌ها، آب چهل لیتر در ثانیه ذخیره شده در پشت سد به مدت ۱۲۰ روز (از دهم آذر تا دهم فروردین سال بعد) را به مخازن بزرگی که در زیر زمین وجود دارد هدایت می‌کند و پس از گشایش دریچه‌های تعبیه شده در سد به تدریج آب ذخیره شده به صورت خود جوش و با کمک نیروی ثقل زمین، به چرخهٔ مصرف بازمی‌گردد. گنجایش کانال‌های قنات از پشت سد به طول ۸۰۰ متر با عرض یک متر و ارتفاع چهار متر ۳۲۰۰ =۴ ×۸۰۰ متر مکعب آب است ولی آبی که در پشت سد ذخیره می‌شود بر اساس قطر آبدهی قنات طبق معادله ۴۱۴۷۲۰ متر مکعب آب است که بیش از گنجایش کانال‌های قنات می‌باشد و میزان ۴۱۱۵۲۰ متر مکعب مازاد گنجایش کانال‌ها در مخازن زیر زمینی توسط تنورهای آبی مذکور ذخیره می‌گردد و با بازگشایی دریچه‌های سد، به مرور به چرخه مصرف وارد می‌شود.
جغرافیا قنات بزرگ و تاریخی وَزوان

این قنات در قسمت شمالی شهر وَزوان واقع گردیده و شاید تنها اثری است که با وجود سد ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ ساله خود می‌تواند گویای قدمت سکونت در وَزوان باشد. قنات بزرگ وَزوان در گذشته دارای سه رشته بوده که از محلی بالاتر از بند قدیمی منشعب می‌شده‌است: الف- نخستین رشته که از مظهر قنات (سراُرچه) شروع می‌شده و با عبور از محله فعلی میمه تا شهر فعلی جوشقان ادامه داشته که بابی مهری ساکنین محله میمه، قسمتی ازآن مسدود گردیده. این رشته در حال حاضر از مظهر قنات حدود۳۶ کیلومتر طول دارد و دارای ۷۸ حلقه چاه می‌باشد که از این چاه‌ها ۴۰ حلقه در زیر بند (سد زیرزمینی ساخته شده از ساروج) قرار دارد و حد فاصل هر میلهٔ چاه از ۱۸ تا ۲۵ متر می‌باشد. از بالای بند تا مادر چاه فعلی که دارای ۳۸ حلقه چاه می‌باشد که فاصلهٔ هر چاه با چاه دیگر ۱۵ تا ۲۰ و ۲۵ متر می‌باشد. ب- رشتهٔ دوم که از داخل شهر فعلی میمه به طرف شرق و حدود ۱۰۰۰ متر بوده به طرف اتوبان اصفهان – تهران به سمت بیمارستان شهر میمه ادامه داشته که مسیر آن بر روی زمین و تا حدودی در زیر زمین کور شده ولی آثار آن در زیر زمین قابل مشاهده است. ج – رشتهٔ سوم از محل شروع رشتهٔ دوم به طرف غرب در شهر میمه ادامه داشته و به سمت مسجد جامع شهر میمه و محل پارک قدس کشیده می‌شده که در حال حاضر آثار چاه‌های آن بر روی زمین وجود ندارد ولی در زیر زمین کورهٔ قنات امتداد دارد و قابل مشاهده است هر چند این رشته هم در نیمه‌های راه مسدود گردیده.
مشخصات قنات بزرگ و تاریخی وَزوان

قنات بزرگ و تاریخی وَزوان در یک لایهٔ رسوبی – سنگی قرار دارد که در طی سالیان متمادی با پایین رفتن سطح آب منطقه در دو طبقه یکی لایهٔ رسوبی که از مظهر قنات دارای ۳۵ کیلومتر طول و ۴۰/۱۸ متر عمق بوده که عمق آن در مادر چاه فعلی مشهود است. طبقهٔ زیرین قنات که آب در آن جریان دارد از کف آب رو تا ارتفاع ۲ متر و ۱۰ سانتیمتر در لایهٔ سنگی کوهستانی حفر شده‌است.
سابقه تاریخی قنات بزرگ و تاریخی وَزوان

بنا به گفته اهالی، این سیستم در حدود ۳۰۰۰ سال پیش ساخته شده و این قنات تنها قنات در تمام منطقه اصفهان است که بدین طریق آب زیرزمینی را ذخیره می‌کند. دکتر عبد الکریم بهنیا استاد دانشگاه اهواز در کتاب قنات سازی و قنات داری صفحهٔ ۱۳۹ چنین آورده‌است: «نگارنده در آبان ماه ۶۳ در قنات قدیم وَزوان واقع در بخش وَزوان شهرستان اصفهان، سیستم بسیار جالبی را که برای مهار کردن آب در فاصله زمانی اول آذر لغایت ۲۵ الی ۳۰ فروردین سال بعد به کار می‌رود مشاهده کرده است.
معماری قنات بزرگ و تاریخی وَزوان

شرح مختصر این سیستم چنین است که یکی از میله‌های قنات را که حدود ۶۰۰ متر از مادرچاه فاصله دارد (و احتمالاً چاه ترکانخشکان است) به قطر حدود ۳ متر گشاد کرده‌اند و دیواری به ضخامت ۱ متر، عرض ۳ متر و بلندی کل عمق چاه از سنگ و ساروج ساخته‌اند. بر روی این دیوار، به فاصلهٔ یک متر به یک متر، ۷ سوراخ استوانه‌ای به قطر ۳۰ سانتیمتر تعبیه کرده‌اند. کوره این قنات از انتهای این دیوار عبور می‌کند. هفتمین سوراخ، ۷ متر از لبه تاج کوره قنات فاصله دارد. اول آذرماه هر سال، هم دهانه کوره و هم دهانه ۷ سوراخ مزبور رابا سنگ و سیمان می‌گیرند. طبیعی است که مقداری از آب در پشت این سد زیرزمینی ذخیره می‌شود. تجربه سالیان دراز نشان داده استکه سطح آب به حدود یک متری در بالای نزدیکترین سوراخ به سطح زمین می‌رسد. در فاصلهٔ ۲۵ الی ۳۰ فروردین، اولین سوراخ را باز می‌کنند. حدود ۱۰ روز طول می‌کشد تا سطح آب به زیر سوراخ اول افت کند به همین ترتیب پس از هر ۱۰ روز سوراخ دوم و سوم و … را نیز باز می‌کنند، زیرا زمان افت سطح آب برای هر یک متر حدود ۱۰ روز است. پس از گشودن هر ۷ سوراخ که تقریباً تا اوایل تیرماه طول می‌کشد، دهانه کوره قنات را باز می‌کنند…» (بهنیا، ۱۳۶۸، ۱۳۹)
ثبت در میراث جهانی یونسکو

در چهلمین اجلاس میراث جهانی یونسکو که ژوئیه ۲۰۱۶ در استانبول برگزار شد، یازده قنات ایرانی به عنوان بیستمین اثر ایران بر اساس دو معیار از ۶ معیار فرهنگی کمیته میراث جهانی شامل گواهی بی‌همتا یا دست‌کم استثنایی بر یک سنت فرهنگی و نمونه‌ای برجسته در معماری یا تکنولوژی که مرحله مهمی از تاریخ بشر را نشان دهد، در فهرست میراث جهانی قرار گرفت. پرونده ۱۱ قنات ایرانی با داشتن تکنولوژی متفاوت و با قدمت بیش از ۲۵۰۰ تا ۲۰۰ سال به یونسکو جهت ثبت جهانی ارائه شد و پس از بررسی و تأیید کارشناسان یونسکو این پرونده ثبت و در فهرست آثار جهانی قرار گرفت. یازده قناتی که ثبت جهانی شده‌اند، هرکدام به لحاظ قدمت، نوع معماری، عمق، طول و مشخصاتی از این دست، منحصر به فرد و بی نظیر هستند. قنات وزوان نیز به عنوان یکی از این قنات‌های یازده‌گانه در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.[۵] نوشتارهای وابسته

فهرست آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

منابع

«دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱.
«قنات ایرانی جهانی شد». تابناک، ۲۵ تیر ۱۳۹۵. بازبینی‌شده در ۹ مرداد ۱۳۹۶.
«در چهلمین اجلاس میراث جهانی، ۱۱ قنات ایران در یونسکو ثبت جهانی شد». خبرگزاری فارس، ۲۵ تیر ۱۳۹۵. بازبینی‌شده در ۹ مرداد ۱۳۹۶.
«قنات ایران در یونسکو ثبت جهانی شد». ایسکانیوز، ۲۵ تیر ۱۳۹۵. بازبینی‌شده در ۹ مرداد ۱۳۹۶.

««قنات‌های ایران» در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد». سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری. بازبینی‌شده در ۹ مرداد ۱۳۹۶.

بنی طبا، مرجان سادات (۱۳۸۲). «قنات، مطمئن‌ترین روش استحصال آب به همراه معرفی سد زیر زمینی قنات وَزوان». رشد آموزش جغرافیا (۶۵): ۳۶–۴۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۴-۰۲-۱۸.

[نهفتن]

نبو

میراث جهانی یونسکو در ایران
فرهنگی

چغازنبیل پاسارگاد تخت جمشید تخت سلیمان مجموعه آثار سازه‌های آبی شوشتر (آبشارها و آسیاب‌های آبی، بند میزان، برج کلاه‌فرنگی، نهر گرگر، پل بند گرگر، بند برج عیار، بند ماهی‌بازان، قلعه سلاسل، نهر داریون و پخشاب نهر داریون، بند قیصر، بند خاک، پل بند لشکر، پل شاه علی، بند شرابدار) سنگ‌نبشته بیستون گنبد سلطانیه برج گنبد قابوس مسجد جامع اصفهان میدان نقش جهان آرامگاه شیخ صفی‌الدین اردبیلی بازار تبریز بم و فضای فرهنگی آن شهر سوخته کاخ گلستان شوش میمند مجموعه آثار رهبانی ارامنه ایران (قره کلیسا، استفانوس مقدس، زور زور) مجموعه ۹ باغ ایرانی (ایرانی پاسارگاد، چهل‌ستون، فین، ارم، شاهزاده، عباس‌آباد، دولت‌آباد، پهلوان‌پور، اکبریه) مجموعه ۱۱ قنات ایرانی (قصبه، بلده، حسن‌آباد، زارچ، ابراهیم‌آباد، مزدآباد، وزوان، مون، گوهرریز، اکبرآباد، قاسم‌آباد) یزد چشم‌انداز باستان‌شناسی ساسانی منطقه فارس (شهر گور، قلعه دختر، سنگ‌نگاره پادشاهی اردشیر بابکان، سنگ‌نگاره پیروزی اردشیر بابکان، کاخ اردشیر بابکان، کاخ ساسانی سروستان، بیشاپور، غار شاپور)

برج گنبد قابوس
برج گنبد قابوس
طبیعی
دشت لوت
این یک مقالهٔ خرد پیرامون یک قنات است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
رده‌ها:

آثار دوره ساسانیان در شهرستان شاهین‌شهر و میمهقنات‌های تاریخی شهرستان شاهین‌شهر و میمهمیراث جهانی یونسکو در ایران

منوی ناوبری

به سامانه وارد نشده‌اید
بحث
مشارکت‌ها
ایجاد حساب کاربری
ورود

مقاله
بحث

خواندن
ویرایش
نمایش تاریخچه

جستجو

صفحهٔ اصلی
رویدادهای کنونی
مقالهٔ تصادفی
کمک مالی

همکاری

تغییرات اخیر
ویکی‌نویس شوید!
راهنما
تماس با ویکی‌پدیا

نسخه‌برداری

ایجاد کتاب
دریافت به‌صورت PDF
نسخهٔ قابل چاپ

ابزارها

پیوندها به این صفحه
تغییرات مرتبط
بارگذاری پرونده
صفحه‌های ویژه
پیوند پایدار
اطلاعات صفحه
آیتم ویکی‌داده
یادکرد پیوند این مقاله

زبان‌ها

افزودن پیوند

این صفحه آخرین‌بار در ‏۱۱ مارس ۲۰۱۹ ساعت ‏۰۶:۱۹ ویرایش شده‌است.
همهٔ نوشته‌ها تحت مجوز Creative Commons Attribution/Share-Alike در دسترس است؛ برای جزئیات بیشتر شرایط استفاده را بخوانید.
ویکی‌پدیا® علامتی تجاری متعلق به سازمان غیرانتفاعی بنیاد ویکی‌مدیا است. وزوان
کاربری قنات
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت ۲۹۶۲
تاریخ ثبت ملی ۲۸ دی ۱۳۷۹
قنات وَزوان بر ایران واقع شده‌است
قنات وَزوان
روی نقشه ایران
۳۳٫۴۱۹۸۹۳۲۶°شمالی ۵۱٫۱۸۳۳۳۳۶۷°شرقی
قنات وزوان
میراث جهانی یونسکو
اطلاعات اثر
مکان ایران ایران
نوع فرهنگی
معیار ثبت iii, iv
شمارهٔ ثبت ۱۵۰۶–۰۰۶
منطقه آسیا
تاریخچه
تاریخچهٔ ثبت ۲۰۱۶ (طی نشست چهلم)
اطلاعات ثبت ملی
شماره ثبت ملی ۳۰۱۶۱

نام اظهارشده در فهرست میراث جهانی یونسکو

† منطقهٔ بر پایهٔ دسته‌بندی یونسکو
قنات وزوان
کشور ایران
استان اصفهان
شهرستان وزوان
بخش مرکزی
مشخصات فنی
طول ۳۵ کیلومتر
عمق مادر چاه ۴۰/۱۸ متر

قنات بزرگ و تاریخی وَزوان درشهر وَزوان واقع در استان اصفهان می‌باشد و این اثر در تاریخ ۲۸ دی ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۹۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۱] همچنین این قنات یکی از قنات‌های ایرانی ثبت‌شده به‌عنوان میراث جهانی یونسکو است.[۲][۳][۴] محتویات

۱ قنات بزرگ و تاریخی وَزوان
۲ جغرافیا قنات بزرگ و تاریخی وَزوان
۳ مشخصات قنات بزرگ و تاریخی وَزوان
۴ سابقه تاریخی قنات بزرگ و تاریخی وَزوان
۵ معماری قنات بزرگ و تاریخی وَزوان
۶ ثبت در میراث جهانی یونسکو
۷ نوشتارهای وابسته
۸ منابع

قنات بزرگ و تاریخی وَزوان

نکته قابل توجّهی که در مورد قنات بزرگ و تاریخی وَزوان قابل ذکر است و کارشناسان میراث فرهنگی و کارشناسان ژاپنی یونسکو نیز آن را تأیید نموده‌اند در نقطه‌ای از قنات که بالای بند قنات است دو شکاف زیر زمینی (در اصطلاح محلی کِر) یا تنور آبی وجود دارد و پس از بند کردن آب، این شکاف‌ها، آب چهل لیتر در ثانیه ذخیره شده در پشت سد به مدت ۱۲۰ روز (از دهم آذر تا دهم فروردین سال بعد) را به مخازن بزرگی که در زیر زمین وجود دارد هدایت می‌کند و پس از گشایش دریچه‌های تعبیه شده در سد به تدریج آب ذخیره شده به صورت خود جوش و با کمک نیروی ثقل زمین، به چرخهٔ مصرف بازمی‌گردد. گنجایش کانال‌های قنات از پشت سد به طول ۸۰۰ متر با عرض یک متر و ارتفاع چهار متر ۳۲۰۰ =۴ ×۸۰۰ متر مکعب آب است ولی آبی که در پشت سد ذخیره می‌شود بر اساس قطر آبدهی قنات طبق معادله ۴۱۴۷۲۰ متر مکعب آب است که بیش از گنجایش کانال‌های قنات می‌باشد و میزان ۴۱۱۵۲۰ متر مکعب مازاد گنجایش کانال‌ها در مخازن زیر زمینی توسط تنورهای آبی مذکور ذخیره می‌گردد و با بازگشایی دریچه‌های سد، به مرور به چرخه مصرف وارد می‌شود.
جغرافیا قنات بزرگ و تاریخی وَزوان

این قنات در قسمت شمالی شهر وَزوان واقع گردیده و شاید تنها اثری است که با وجود سد ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ ساله خود می‌تواند گویای قدمت سکونت در وَزوان باشد. قنات بزرگ وَزوان در گذشته دارای سه رشته بوده که از محلی بالاتر از بند قدیمی منشعب می‌شده‌است: الف- نخستین رشته که از مظهر قنات (سراُرچه) شروع می‌شده و با عبور از محله فعلی میمه تا شهر فعلی جوشقان ادامه داشته که بابی مهری ساکنین محله میمه، قسمتی ازآن مسدود گردیده. این رشته در حال حاضر از مظهر قنات حدود۳۶ کیلومتر طول دارد و دارای ۷۸ حلقه چاه می‌باشد که از این چاه‌ها ۴۰ حلقه در زیر بند (سد زیرزمینی ساخته شده از ساروج) قرار دارد و حد فاصل هر میلهٔ چاه از ۱۸ تا ۲۵ متر می‌باشد. از بالای بند تا مادر چاه فعلی که دارای ۳۸ حلقه چاه می‌باشد که فاصلهٔ هر چاه با چاه دیگر ۱۵ تا ۲۰ و ۲۵ متر می‌باشد. ب- رشتهٔ دوم که از داخل محله فعلی میمه به طرف شرق و حدود ۱۰۰۰ متر بوده به طرف اتوبان اصفهان – تهران ادامه داشته که مسیر آن بر روی زمین و تا حدودی در زیر زمین کور شده ولی آثار آن در زیر زمین قابل مشاهده است. ج – رشتهٔ سوم از محل شروع رشتهٔ دوم به طرف غرب در محله میمه ادامه داشته و به سمت مسجد جامع میمه و محل پارک قدس کشیده می‌شده که در حال حاضر آثار چاه‌های آن بر روی زمین وجود ندارد ولی در زیر زمین کورهٔ قنات امتداد دارد و قابل مشاهده است هر چند این رشته هم در نیمه‌های راه مسدود گردیده.
مشخصات قنات بزرگ و تاریخی وَزوان

قنات بزرگ و تاریخی وَزوان در یک لایهٔ رسوبی – سنگی قرار دارد که در طی سالیان متمادی با پایین رفتن سطح آب منطقه وزوان در دو طبقه یکی لایهٔ رسوبی که از مظهر قنات دارای ۳۵ کیلومتر طول و ۴۰/۱۸ متر عمق بوده که عمق آن در مادر چاه فعلی مشهود است. طبقهٔ زیرین قنات که آب در آن جریان دارد از کف آب رو تا ارتفاع ۲ متر و ۱۰ سانتیمتر در لایهٔ سنگی کوهستانی حفر شده‌است.
سابقه تاریخی قنات بزرگ و تاریخی وَزوان

بنا به گفته اهالی، این سیستم در حدود ۳۰۰۰ سال پیش ساخته شده و این قنات تنها قنات در تمام منطقه اصفهان است که بدین طریق آب زیرزمینی را ذخیره می‌کند. دکتر عبد الکریم بهنیا استاد دانشگاه اهواز در کتاب قنات سازی و قنات داری صفحهٔ ۱۳۹ چنین آورده‌است: «نگارنده در آبان ماه ۶۳ در قنات قدیم وَزوان واقع در بخش وَزوان شهرستان اصفهان، سیستم بسیار جالبی را که برای مهار کردن آب در فاصله زمانی اول آذر لغایت ۲۵ الی ۳۰ فروردین سال بعد به کار می‌رود مشاهده کرده است.
معماری قنات بزرگ و تاریخی وَزوان

شرح مختصر این سیستم چنین است که یکی از میله‌های قنات را که حدود ۶۰۰ متر از مادرچاه فاصله دارد (و احتمالاً چاه ترکانخشکان است) به قطر حدود ۳ متر گشاد کرده‌اند و دیواری به ضخامت ۱ متر، عرض ۳ متر و بلندی کل عمق چاه از سنگ و ساروج ساخته‌اند. بر روی این دیوار، به فاصلهٔ یک متر به یک متر، ۷ سوراخ استوانه‌ای به قطر ۳۰ سانتیمتر تعبیه کرده‌اند. کوره این قنات از انتهای این دیوار عبور می‌کند. هفتمین سوراخ، ۷ متر از لبه تاج کوره قنات فاصله دارد. اول آذرماه هر سال، هم دهانه کوره و هم دهانه ۷ سوراخ مزبور رابا سنگ و سیمان می‌گیرند. طبیعی است که مقداری از آب در پشت این سد زیرزمینی ذخیره می‌شود. تجربه سالیان دراز نشان داده استکه سطح آب به حدود یک متری در بالای نزدیکترین سوراخ به سطح زمین می‌رسد. در فاصلهٔ ۲۵ الی ۳۰ فروردین، اولین سوراخ را باز می‌کنند. حدود ۱۰ روز طول می‌کشد تا سطح آب به زیر سوراخ اول افت کند به همین ترتیب پس از هر ۱۰ روز سوراخ دوم و سوم و … را نیز باز می‌کنند، زیرا زمان افت سطح آب برای هر یک متر حدود ۱۰ روز است. پس از گشودن هر ۷ سوراخ که تقریباً تا اوایل تیرماه طول می‌کشد، دهانه کوره قنات را باز می‌کنند…» (بهنیا، ۱۳۶۸، ۱۳۹)
ثبت در میراث جهانی یونسکو

در چهلمین اجلاس میراث جهانی یونسکو که ژوئیه ۲۰۱۶ در استانبول برگزار شد، یازده قنات ایرانی به عنوان بیستمین اثر ایران بر اساس دو معیار از ۶ معیار فرهنگی کمیته میراث جهانی شامل گواهی بی‌همتا یا دست‌کم استثنایی بر یک سنت فرهنگی و نمونه‌ای برجسته در معماری یا تکنولوژی که مرحله مهمی از تاریخ بشر را نشان دهد، در فهرست میراث جهانی قرار گرفت. پرونده ۱۱ قنات ایرانی با داشتن تکنولوژی متفاوت و با قدمت بیش از ۲۵۰۰ تا ۲۰۰ سال به یونسکو جهت ثبت جهانی ارائه شد و پس از بررسی و تأیید کارشناسان یونسکو این پرونده ثبت و در فهرست آثار جهانی قرار گرفت. یازده قناتی که ثبت جهانی شده‌اند، هرکدام به لحاظ قدمت، نوع معماری، عمق، طول و مشخصاتی از این دست، منحصر به فرد و بی نظیر هستند. قنات بزرگ وزوان نیز به عنوان یکی از این قنات‌های یازده‌گانه در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.[۵] نوشتارهای وابسته

فهرست آثار ملی ایران
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری

منابع

«دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱.
«قنات ایرانی جهانی شد». تابناک، ۲۵ تیر ۱۳۹۵. بازبینی‌شده در ۹ مرداد ۱۳۹۶.
«در چهلمین اجلاس میراث جهانی، ۱۱ قنات ایران در یونسکو ثبت جهانی شد». خبرگزاری فارس، ۲۵ تیر ۱۳۹۵. بازبینی‌شده در ۹ مرداد ۱۳۹۶.
«قنات ایران در یونسکو ثبت جهانی شد». ایسکانیوز، ۲۵ تیر ۱۳۹۵. بازبینی‌شده در ۹ مرداد ۱۳۹۶.

««قنات‌های ایران» در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد». سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری. بازبینی‌شده در ۹ مرداد ۱۳۹۶.

بنی طبا، مرجان سادات (۱۳۸۲). «قنات، مطمئن‌ترین روش استحصال آب به همراه معرفی سد زیر زمینی قنات وَزوان». رشد آموزش جغرافیا (۶۵): ۳۶–۴۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۴-۰۲-۱۸.

[نهفتن]

نبو

میراث جهانی یونسکو در ایران
فرهنگی

چغازنبیل پاسارگاد تخت جمشید تخت سلیمان مجموعه آثار سازه‌های آبی شوشتر (آبشارها و آسیاب‌های آبی، بند میزان، برج کلاه‌فرنگی، نهر گرگر، پل بند گرگر، بند برج عیار، بند ماهی‌بازان، قلعه سلاسل، نهر داریون و پخشاب نهر داریون، بند قیصر، بند خاک، پل بند لشکر، پل شاه علی، بند شرابدار) سنگ‌نبشته بیستون گنبد سلطانیه برج گنبد قابوس مسجد جامع اصفهان میدان نقش جهان آرامگاه شیخ صفی‌الدین اردبیلی بازار تبریز بم و فضای فرهنگی آن شهر سوخته کاخ گلستان شوش میمند مجموعه آثار رهبانی ارامنه ایران (قره کلیسا، استفانوس مقدس، زور زور) مجموعه ۹ باغ ایرانی (ایرانی پاسارگاد، چهل‌ستون، فین، ارم، شاهزاده، عباس‌آباد، دولت‌آباد، پهلوان‌پور، اکبریه) مجموعه ۱۱ قنات ایرانی (قصبه، بلده، حسن‌آباد، زارچ، ابراهیم‌آباد، مزدآباد، وزوان، مون، گوهرریز، اکبرآباد، قاسم‌آباد) یزد چشم‌انداز باستان‌شناسی ساسانی منطقه فارس (شهر گور، قلعه دختر، سنگ‌نگاره پادشاهی اردشیر بابکان، سنگ‌نگاره پیروزی اردشیر بابکان، کاخ اردشیر بابکان، کاخ ساسانی سروستان، بیشاپور، غار شاپور)

برج گنبد قابوس
برج گنبد قابوس
طبیعی
دشت لوت
این یک مقالهٔ خرد پیرامون یک قنات است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.

درواقع قنات تاریخی شهر وزوان به عنوان شناسنامه ۳۰۰۰ساله تمدن تاریخی شهر وزوان است واثبات می کندکه ساکنان اصیل شمال استان اصفهان وزوانیان هستند بعلت تاخت وتاز سلاطین در زمانهای بسیار قدیم مورد حمله قرار گرفته ولی مردمان آن سخت کوش و مبارز بودن وبرای حفظ بعضی آثار از آن دفاع کردن بطور کلی وزوان بعد از اصفهان یکی از مهمترین شهرهای استان اصفهان و مرکز شمال اصفهان است و دربرگزاری انتخابات مجلس شورای اسلامی و ریاست جمهرری نقش مهمی دارد چون مردمان آن نه تنها در وزوان بلکه در اکثر شهرهای شمالی استان ساکن هستند در واقع نبض سیاسی شمال استان اصفهان شهر وزوان است ولذا امید است مسولین محترم بیشتر باید به این شهر توجه داشته باشتد .

۰ لایک کنید!

بازدیدها: ۱۱۷

مطالب مرتبط

۲ دیدگاه‌

  1. مسافر نوروزی گفت:

    حقیقتا به شهردار فعلی و شهردارهای گذشته وزوان باید خدا قوت گفت. قنات وزوان امانتی می باشد در دستان مسیولین وزوان. عدم رسیدگی به این اثر باستانی از سوی آقایان شرعا و عرفا مشکل دارد. آقایون اگر نمیتوانند مشکل ان را حل کنند استعفا بدهند.

  2. مسافری از شیراز گفت:

    سلام .حیف این اثر ملی که دست افراد و مدیران بی مسولیت است .این اثر بادید دست ژاپنیها یا سویسها باشد تا باز تاب ان در جهان رخ بنماید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.