علی هاشم پور؛اون امید و دلخوشیا

آقای علی هاشمپور، در هفتاد و سومین نشست انجمن ادبی شهر وزوان، شعر خاطره‌انگیز «آشُفدِه بازار» را که به گویش شیرین مردم وزوان سروده بودند، به شعرا و هنرمندان حاضر در جلسه تقدیم کردند:

به خدا اون امید و دلخوشیا قیدیم نَهَه!
کیَه لایِه آر کِردَه، با توشک و گیلیم نَهَه!!

بابا اون بالاد ابی، تیکیَه نَدِه به دَس یاقا!
مانه در نَبِنده چُکِ چارُقدِ حُجب و حیا!!

نه مهر و محبتی و نه صُفایِ باطِنی!
کِلفَهء سر گُلُتَه،چِطِور تو هم دِ واتِنی؟!

کُشد و کُشدار و ترور، آه و واویلا گِردیَه!
مکر و حیلَه و دَغَل چه بابِ مِیلا گِردیَه!

دنیا بین از تشریفات،هوچّی بخوش کم نِدِرِه!!
کو ولی اون دلی خو، عزا و ماتم نِدِرِه؟!

خیر و برکتا بِشو،رو برو دار وَدتر اَبو!
با این آشفدَه بازار، تو فِک نِکه ویدَر اَبو!

وَچَه پور،بادرد گُردِ ویکاری جَن نَشی خاشد!
اُو قِنات کم‌ خو وابو ، کولوزَه و گندم نَبو کاشد!

دُت مگه گُرد وانَبو، قالیچَه وجاهازش نَگی؟
اون مگه دل ندارِه یَه محرم رازش نَگی؟!

نَنَه با دَسدِ خالی، چارَه ای جز حرص نِدِرِه!
بابا محضِ آبِروش ،سفرَه دلِش وا نَکِرِه!!

آروم و قرار نِوا، اِختلاس و دزدی بِوا!
صدق ورو راسدی کوا،حُقّهَ و نامِردی بِوا!

عزت و حرمتی بو، مِردونِگی موجِش اَخوسد!
عهد‌و پیمونا بجا! دوسد اَبی نارِوِش نَخوسد!

هَتَه امّا جَندِگی، بِگردیُه دوز و کِلَک!
اَگِه تو جیک بِکِشی، سهمِد اَبو چو و فِلَک!!

کولونِ مَشدِحسن هرز و هیلیزنَه گِردِیَه!!
جَندِگی کارگری شِو و رو برمَه گِردِیَه!!

کِلِ تدبیر و امید، پارتیَه و رِشوَ و باج!!
مگه خو غیرِز اینَه؟ تُربخدا راسدِش بِواج!

حرفِ عدلَ و عدالت، امّا نَه عدلِ علی(ع)!!
هیکی کُشدَهء علی(ع)یَه،اونبی میز و صندلی!!

دَم اَخوسِنده هَمَه، از خدا ، پیغمبر و دین!
ولی رِنگ و بوی دین، رو رکنِ اعمال دِ نِوین!!

کواَ اون خو آرواَ ، یَرزَه خداد حذر کِرِه؟
هر کی فکرِ ایندِ هَه خو سر کیسَش پرتر کِرِه!

فکر و ذکرِ جَندِگی ،جوون مردم دِ نَهَه!
مسوولی خو وَر وَچَش، پی نونِ گندم دِ نَهَه!!

هَشدِش چِر گِرو نُشَ،اونی خو زحمت اِکِشِه؟!
آخَرش جی بَشگی شو، منّت رحمت بِکِشه!

رحمت اون خرسِ خِپِل خو یَه پاتیل سراَکِشِه!
اِندِقر پول داره خو، بُوَر کِه یَه خر نَکِشِه!!

اَبِرِندَه بیت المال، ارز ودلار، خروار خروار!!
خدا زوُنِه خو کواشِه، این پولای ویشمار!!

حرف شاید حرفِ امام و قرآن و دین گِردِیَه!!
دعوا امّا! سر یاقا، ملا نصرالدین گِردِیَه!!

حرمتِ نُماو روجَه، به دَسدِ این و اون بِشو!
نه فقط ارز و طِلا، مروت و ایمون بشو

بازدید: ۱۰۵

مطالب مرتبط

۴ دیدگاه‌

  1. رضامصنوعی گفت:

    جناب هاشم پور،ازسرایندگی این ابیات کاملافنی محلی،که ازلحاظ معنایی حاکم بر محیط فعلی مامیباشد،بسیارسپاسگزارم،خداوندپشت وپناهتان باشد.باسپاس

  2. نمک گفت:

    چندی لووووسی وچه عباس هاشمپور

  3. نمکدون گفت:

    چه ربطی به این سایت و موضوع داره اخه خجالت نمی کشید مسایل شخصی خود را تو سایت ها جستجو می کنید؟یه کمی فرهنگ داشته باشید و برای خودتون شخصیت بسازید!!!!!

  4. محمد از تهران گفت:

    شو خو ابو غم عالم دل آدم اگیره
    آفتو خو غروب اکره تاجه دل آدم اگیره

    یاواش یاواش فصل گل و بلبل رها اکره
    وقتی ایون آبادی دلم اگیره
    از این همه غربت و ویر اوروام ایه
    من حاضرون باز جی بیون لک هورده ارچینون
    ولی چکار بکرون خو اموراتوم نودره
    صاحبی خو خو ده پا ابویمه ننیه اشو او و جاروش اکه بر حست
    یه صفاییش دا خو ادم حالش اتمه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.