شعری از استاد علی گلزاری به مناسبت چهلمین روز شهادت سیّد و سالار شهیدان امام حسین(ع)

 

شعری از استاد علی گلزاری به مناسبت چهلمین روز شهادت سیّد و سالار شهیدان امام حسین(ع) تقدیم به همراهان انجمن ادبی سعدی شهر وزوان:

یارب از چیست که دل بیمار است
در غم کیست که تن تبدار است؟

سینه در آتش جان می‌سوزد
دیده ازسوز جگر، خونباراست!

ازچه رو عرش خدا می‌لرزد
آسمان، از چه مصیبت بار است؟

شاید افتاده به صحرای بلا
علم از دست علمدار حسین

یامگر گشته جدا از پیکر
هر دو دست عباس
بهترین یار وفادار حسین

یا مگرقاسم و عون و اکبر
یا مگر حرّ و حبیب و جعفر
کشته گشتند در آن دشت بلا

شاید امروز حسین زهرا
مانده در کرببلا بی یاور
یا که شمر کافر
از قفا کرده سرِ آن شه مظلوم جدا

یا مگر رأس حسین در ره شام
برلبانش سخن قرآن است
یا سرش بر سرِ نی
بدنش زیر سُمِ اسبان است
یا که درشام خراب
یا که در بزم شراب
سرِ فرزند رسول الله است

زاده‌ی هنده‌ی خونخوار لعین
می‌زند چوب ستم بر لب و دندان حسین(ع)
بالیقین گشته شهید
نورچشم حیدر
بالیقین گشته اسیر
عترت پیغمبر(ص)

شاید امروز یتیمی ز حسین گمشده است
کودکی خسته و زار و نالان
در بیابان بلا ویلان است
یا مگر در غل و زنجیر تن تبدار است
یا که بر ناقه‌ی عریان از کین
عابد بیمار است

یا که زینب در شام مسکنش ویرانه است
یا مگر کودک غمخوار حسین(ع)
مدفنش ویرانه است

نه،
نی غلط گفتم من
اربعین شه مظلومان است
عترت پیغمبر(ص)
ازسوی شام خراب
بسوی کرببلا می‌آیند
جملگی رخت سیه کرده به تن
دیده‌ها گریان است
زینب آن نور دو چشم زهرا(س)
زینب آن دخت رسول دوسرا

می‌زند از دل پر درد صدا
کای حسین جان بنگر
دختران زهرا
همه با چشم پر آب آمده‌اند
از سوی شام خراب

بهر دیدار شما آمده‌اند
بهر دیدار شماآمده‌اند

دلِ گلزاری هم
غرق درآرزوی دیدن تُست

❑ #علی_گلزاری
وزوان ۱۳۸۲/۰۱/۲۷
مصادف با ۱۳ صفر ۱۴۲۴
ازکتاب مضراب جان

🔸میهمان انجمن ادبی وزوان باشید:

بازدید: ۶۵

مطالب مرتبط